100. postum hayırlı olsunnn:)))

100. postumdan herkese merhaba:)) 2 senede 100 tanecik post yazabilmişim. buna da şükür:) nice 100 lere o zaman ne diyelim...

gelelim bugüne


Erciyes- Develi- Kayseri Forum...

Her pazar olduğu gibi yine çok geç hazırlanarak öğleden sonra çıkabildik evden... aslında kahvaltı sözü vardı eşimin ama geç kalırız diye götürmedi. Baktık hava güneşli çok soğuk değil, Erciyes'e gidip bi hava alalım dedik. Oooo fena kalabalıktı fenaaa. Kayak takımını, mangalını, sucuğunu alan gelmiş:)))  Biraz sis vardı ama yollar yeni yapıldığı , genişletildiği için rahat gittik. Bebeğim üşümesin diye ben arabadan çıkmadım. Zaten geç kalmıştık. Soğumaya başlamıştı dağ havası. Sonra hızımızı alamadım Develi'ye gidip cıvıklı yedik:)) Cıvıklı nedir diyenlere bir görsel... etli pidenin amcasının oğlu:))















Ordan çıkışta alınacakları halledelim diye Forum a gittik. Kızıma elma püresi verebilmem için cam rende almam gerekiyordu. Forum da felaket kalabalıktıııı!!! Ototparkın giriş ve çıkışında arabalar ilerleyemiyordu bilee. Zar zor park yeri bulup girebildik içeri. Ama yanımızda bebek arabamız yoktu. ORdan kiralayalım dedik. Tabi bu klabalıkta bebek arabası da kalmamışş!! Bu çok kötü oldu ve biz hiçbişey alamadan çıktık. Kucağımızda zor oldu...

Kayınpederim ayağından rahatsızlanmış. şimdieşim onu hastaneye götürdü:((( biz kızımla yalnızız. inşallah kötü bişey olmadan dönerler:(

Yağ Mantısııı

Benim evi severim iyidir hoştur da şu mutfak ve banyodan gelen kokular beni deli ederrrr. hele hamileyken ölümdü benim için komşulardan gelen kokular. ne pişiyorsa anında benim evin tamamına yayılır kokusu. önce bi soğan kavrulur. dur bakalım derim bu bi yemek olacak ama ne? 1o dk sonra et kokuları gelir. ardından sarımsak, heeeeerrr sabah sucuk kokar mı bütün ev!! bide misafir geliyorsa tamam. miss gibi poğaça kokusu alır evi. geçenlerde nefissss elmalı tarçınlı tart koktu:(((

bardağı taşıran son damla ise geçen hafta evde aç aç otururken burnuma yağ mantısı kokuları gelmesi oldu!!!! yeterrr dedim bende yapıcam artık burnuma ne kokuyorsa:D tabi bi sorun vardı. hayatımda hiç hamur yoğurmamıştım:D  yani kurabiye falan çook yaptım da öle ele yapışan mayalı hamur hiç yoğurmamıştım. Ama herşeyin bir ilki vardır diyerek geçtim başına. korktuğum gibi de olmadı. zaten 2 kişi olduğumuz için çooook az yağmıştım hamuru.

yoğurdum. mayalanmasını bekledim. açtım tezgahta. kare kare kestim. kıymaları koydum. tek tek kapattım hamurları. kızgın yağda kızarttım. üzerine salçalı sos ve sarımsaklı yoğurttttt. oohh mis. yeme de yanında yat oldu:)))  eşim de sevdi bayaa aferin dedi acemi şansı güzel olmuştu işte:)) ama normalden biraz ufak olmuş boyutları. ama olsun daha kolay yendi tek lokmalık kibar kibar:)))

yaparken elimin hamuruyla heveslenip foto çekmişim. ama bitmiş halini fotolamayı unutmuşum. olsun yayınlayayım da bukadarcık resim olsun bari postta:)

Bebeğimle Geçen Günler

Kızım bugün itibarı ile 128 günlük:)) 19. haftamızın içindeyiz. 3 gün önce doktor kontrolümüz vardı. 4. ay kontrolü. şimdiye kadar herşey çok iyiydi. normalin üzerinde seyrediyordu gelişimi. ama sanırım artık sütüm gereksinimlerini karşılamaz oldu ki 1aydır sadece 400gramcık almış kuzum:(( zaten farketmiştim çok büyümedi gibime geliyordu kucağıma aldığımda. oysa ilk 3 ayda nerdeyse hergün değişiyordu kızım. 1 aydır hiç değişmedi aynı gibi. geçen ayda 6 kiloydu. bu ay 6.400gr sadece. buna da şükür tabi.

Doktor amcamız yavaş yavaş ev yoğurdu elma havuç suyuna geçebilirsin dedi. ben bugüne kadar kızıma su bile vermedim. hep emdi. sadece 2 kere mecburiyetten mama vermiiştik. 3 gündür daha sık emzirmeye başladım. önceden  huzursuzlaşana, acıktığını anlayana kadar bekliyordum. artık uyanık olduğu zamanlarda nerdeyse saatte bir emziriyorum. ayrıca o kadar uzadı ki emme süreleri!!! yarım saat ayrılmıyor memeden. benim de canım yanıyor iyice ama sabrediyorum bebeğim için. anne sütünü içebildiği kadar çok içmesini istiyorum çünkü. tek zararsız besin oymuş gibime geliyor. şimdi ek gıdaya geçecek olunca anladım hassasiyetimi. sanki organik bağ elması da versem, kendi ellerimle yaptığım katkısız ev yoğurdu da versem yine de içime sinmeyecek gibi oluyor. diğer meyvelerin gdo lu falan olmasından, hazır mamalar ki zaten hiiiiç vermek istemiyorum, yoğurt yaptığım sütün temizliğiinden herşeyden şüphelenmeye başladım!!!

Sanırım abarttım ama umuyorum ki ek gıdaya geçince geçecek bu pimpirikler. yoksa vay halimeee. kızım aç kalır:)))

Bugün babamız geç gelecek. Bİz de kızım uyanınca anneannesine gideceğiz. Yemeği orda yer akşam beraber evimize döneriz inşallah.

Allah'a emanet olun...

İstanbul dan geldik...

3 günlük istanbul maceramız sona erdi. 11 aralıkta döndük. sonuç hüsran... hele ki döndüğümüz akşam eşimin bunu ablasına söylemiş olması.. beni mahvetti. kaçgündür moralim sıfır. başım ağrıyor boğazım fena. konuşasım gelmiyor. soğukluk donukluk var üzerimde. hiç aklımdan çıkmıyor. eşime bakarken bile içimden neden söylenin neden diyip duruyorum. henüz onlarla karşılaşmadım ama karşılaşınca nasıl davranaağımı bilemyorum. ne hissederim acaba. en korktuğum da yine sular selller gibi ağlamak!! çünkü tutmak istesem de tutamıyorum kendimi. anında yaşlar geliyor ve kıpkırmızı burun ve gözler ortaya çıkıyor... sabır sabır sabır. böyle yaşamaya alışmam gerekecek. ben alışmıştım da eşim bunu kabullenemiyor. çare bulmaya çalışıyor ama olmuyor... sabır

3 ayı devirdiiik:))

Küçük meleğim 3 aydır bizimle. artık yenidoğan halleri çoktaaaan atlattık. bir birey olduğunu yavaş yavaş hissettirmeye başladı ufaklık.ounla konuşunca gülüyor, şakacıktan kızınca ağlıyor!, sesleri oyuncakları hareketleri takip ediyor, fotoğraf çekerken poz bile veriyor:D  çok şükür sağlık sorunumuz da yok. biraz grip olmak üzere gibiydi ama geçiyor inşallah. hala misafirlerimiz bitmedi. dün tüm apartman bendeydi tebrik için geldiler. çok yoruldum. aynı akşam da eşimin arkadaşlarının gelmesi cabası oldu. epeyce yoruldum. ama bugün tümgünnnn tatil yaptım kendime.
az önce de tas kebabımla pilavımı pişirdim. salatamı yapıp eşimin herrr akşam olmazsa olmazı "çay"ını da demledim. bir insan heeeeer gün bir termos çayı tek başına bitirebilir mi!! benim eşm bitiriyor... neyse şimdi miniğim uyuyor. ben bloguma bakmak istedim. az sonra gelir eşim. ben kaçtımm. yarın pazar oleyyyy:)))
 bu arada bütün öğretmenlerimizin öğremenler gününü kutluyorum...

Kilo Vermeliyiiiiiiiiiiiiiiiiim!!!!!!

2 gün önce yeni arabama kavuştum hamdolsun.  Arabamn gelmesiyle koşturmacı günlerime geri döndüm. araba yokken mecburen çıkamıyor evde takılıyordum. ama şimdi nasıl olsa araba var diye bütün işlerimi ben hallediyorum. bugün mayo bakmaya gittim. haftasonu kaplıcaya gidiyoruz da. şunu anladım kiiiiiiiiiiii. ennnnnnnnnnnnnnn kısa zamanda kilo vermeliyiiiiiiimmm!!!  şaka giibi. eskiden xs beden giyerdim. abartmıyorum bol bile gelirdi. şimdiki halimi görrr.  Nike dan eşorfman aldımmmm. bedeni LARGE!!!! şaka gibiiii. Ten'den mayo denedim. "46" bedennn. ve dar geldiiiii. şaka gibi yaaa. kendimi tanıyamaz oldummm. helee ki NIKE'da tam da eşorfmanımın rengi nar çiçeği spor ayakkabıyı almaya yeltendim. önceki ayakkabılarım 36.5 numara olmasına rağmen personelden 38 numara istedim. Olmadı. 38.5 getirdi veeeee. sıkı dur. evet o da ayağıma OLMADIIIIIIIIII... artık kendimi biyerlerden atasım var. bi hamilelik bu kadar mı değiştirir vücudu. doktora konrtole gittiğimde çıtır çıtır inceik kadınların kucağında 1 haftalık bebekler!!!!! bende 3 ay oldu doğum yapalı, hala koca bi göbekle geziyorum.  Geçenlerde kıyafet denerken tezgahtar "ayyy bebek mi bekliyorsunuz ne güzellll" demesin miii.  yeterrrrrrrrrrrrrrrrrrrr diye isyan ettimmmmm. en kısa sürede bu kikolar, bu göbek gitmeliiiiiiiiiiiiiiiiiiii..

bide haftasonu kaplıcada mayo giyilecek. bu koca göbek ortada. bacaklardaki çatlaklar da cabası.
çok çirkinim artık çok:( üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü:(((((:(:(:(:(:(:((:(:(:(:(:(:(:(

40 ımız çıktııı...

Geçen pazartesi günü itibarı ile kırkımız çıkmış bulunmaktadır:))) aynı gün babannemizin doğumgünü olması sebebiyle akşam dedemiz tüm aileyi yemeğe götürdü. çok güzel geçti. yemek sonrası küçük halamızıne vine pasta kesmeye gidiyorduk ki yarın bebek görmeye hediye almam gerektiğini hatırladım. kızımızı halaya emanet ettik ve biz alışverişe koyulduk. daha ilk dakikada babamız meğer bebeksiz ne kolaymış dedi:))) pek içime sinmese de bi hediye alabildim o kısıtlı sürede. ne de olsa bizi bekleyen bi bebeğimiz var artık:))) prensesimize de kışın dışarı çıkarken giydirebileceğim pofuduk bi tulum aldım ama eve gelince kafama dank etti kiii bunun kapüşonu yok:((( başı üşüyebilir. fırsatım olursa değiştirmek istiyorum ama bi önceki postta anlattığım üzere arabam pert oldu:(( hiçbir yere gidemez oldum. hayırlısı.
neyse işte günler geçiyor öyle böyle. iki kere de düğün maceramız oldu. biri alt komşu sünnet, diğeri eşimin arkadaşı düğünü. bebeği anneanneye bıraktık. insan oturduğunu bile anlamıyor. bebekli hayat zor azizim:)))
neyse ben çıkmalıyım. akşam eşimin arkadaşları gelecek. hazırlıklar bitmedi daha. ben kaçtımm.

Arabam Pert Oldu!...

Geçen Çarşamba. 3 ekim 2012 günü. bebeğimi kırklamak için annemi çağırmıştım. ama bizimki maşallah uyudu da uyudu. kırklayamadık bi türlü. oturduk çay içiyorduk. derken acayip bir gürültü patırtı geldi dışarıdan. annem şöyle bi göz cuyla baktı. ayy kaza oldu dedi. ben de hemen camdan bakıyordum. iki araba ezilmiş. biri yolun ortasında duruyor. diğeri parka savrulmuş. annemle ayy tüh falan diye üzülürken 3-5 saniye sonra farkettim ki o parka savrulan ezik büzük olmuş araba benim ufaklığım!!!! anneeeee benim arabaaaam diye haykırmamla eşimi aramam bir oldu. park halinde duran arabama hızla gelen araba çarpmış savurmuştu. öyle ki araba hurdaya döndü ne kadar hızla geliyorsa!!! sağı solu önü arkasıııı heryeri hasarlı, ezik... o kadar yağmurlu havada o kadar hız!!! adam göğsünü çok çarpmış ambülans geldi götürdü. gören komşular hemen geldi sağolsunlar. meğer onun benim arabam olduğunu bilmeyen yokmuş. alttaki pastane yandaki kuaför hepsi biliyor. neyseee. herkes nazar çıktı dedi tabi. bizde şükrettik içinde ben ve bebeğim de olabilirdik Allah korusun. Allah bidaha yaşatmasın hiçbirimize. beterinden korusun. amin