3 ayı devirdiiik:))

Küçük meleğim 3 aydır bizimle. artık yenidoğan halleri çoktaaaan atlattık. bir birey olduğunu yavaş yavaş hissettirmeye başladı ufaklık.ounla konuşunca gülüyor, şakacıktan kızınca ağlıyor!, sesleri oyuncakları hareketleri takip ediyor, fotoğraf çekerken poz bile veriyor:D  çok şükür sağlık sorunumuz da yok. biraz grip olmak üzere gibiydi ama geçiyor inşallah. hala misafirlerimiz bitmedi. dün tüm apartman bendeydi tebrik için geldiler. çok yoruldum. aynı akşam da eşimin arkadaşlarının gelmesi cabası oldu. epeyce yoruldum. ama bugün tümgünnnn tatil yaptım kendime.
az önce de tas kebabımla pilavımı pişirdim. salatamı yapıp eşimin herrr akşam olmazsa olmazı "çay"ını da demledim. bir insan heeeeer gün bir termos çayı tek başına bitirebilir mi!! benim eşm bitiriyor... neyse şimdi miniğim uyuyor. ben bloguma bakmak istedim. az sonra gelir eşim. ben kaçtımm. yarın pazar oleyyyy:)))
 bu arada bütün öğretmenlerimizin öğremenler gününü kutluyorum...

Kilo Vermeliyiiiiiiiiiiiiiiiiim!!!!!!

2 gün önce yeni arabama kavuştum hamdolsun.  Arabamn gelmesiyle koşturmacı günlerime geri döndüm. araba yokken mecburen çıkamıyor evde takılıyordum. ama şimdi nasıl olsa araba var diye bütün işlerimi ben hallediyorum. bugün mayo bakmaya gittim. haftasonu kaplıcaya gidiyoruz da. şunu anladım kiiiiiiiiiiii. ennnnnnnnnnnnnnn kısa zamanda kilo vermeliyiiiiiiimmm!!!  şaka giibi. eskiden xs beden giyerdim. abartmıyorum bol bile gelirdi. şimdiki halimi görrr.  Nike dan eşorfman aldımmmm. bedeni LARGE!!!! şaka gibiiii. Ten'den mayo denedim. "46" bedennn. ve dar geldiiiii. şaka gibi yaaa. kendimi tanıyamaz oldummm. helee ki NIKE'da tam da eşorfmanımın rengi nar çiçeği spor ayakkabıyı almaya yeltendim. önceki ayakkabılarım 36.5 numara olmasına rağmen personelden 38 numara istedim. Olmadı. 38.5 getirdi veeeee. sıkı dur. evet o da ayağıma OLMADIIIIIIIIII... artık kendimi biyerlerden atasım var. bi hamilelik bu kadar mı değiştirir vücudu. doktora konrtole gittiğimde çıtır çıtır inceik kadınların kucağında 1 haftalık bebekler!!!!! bende 3 ay oldu doğum yapalı, hala koca bi göbekle geziyorum.  Geçenlerde kıyafet denerken tezgahtar "ayyy bebek mi bekliyorsunuz ne güzellll" demesin miii.  yeterrrrrrrrrrrrrrrrrrrr diye isyan ettimmmmm. en kısa sürede bu kikolar, bu göbek gitmeliiiiiiiiiiiiiiiiiiii..

bide haftasonu kaplıcada mayo giyilecek. bu koca göbek ortada. bacaklardaki çatlaklar da cabası.
çok çirkinim artık çok:( üüüüüüüüüüüüüüüüüüüüüü:(((((:(:(:(:(:(:((:(:(:(:(:(:(:(

40 ımız çıktııı...

Geçen pazartesi günü itibarı ile kırkımız çıkmış bulunmaktadır:))) aynı gün babannemizin doğumgünü olması sebebiyle akşam dedemiz tüm aileyi yemeğe götürdü. çok güzel geçti. yemek sonrası küçük halamızıne vine pasta kesmeye gidiyorduk ki yarın bebek görmeye hediye almam gerektiğini hatırladım. kızımızı halaya emanet ettik ve biz alışverişe koyulduk. daha ilk dakikada babamız meğer bebeksiz ne kolaymış dedi:))) pek içime sinmese de bi hediye alabildim o kısıtlı sürede. ne de olsa bizi bekleyen bi bebeğimiz var artık:))) prensesimize de kışın dışarı çıkarken giydirebileceğim pofuduk bi tulum aldım ama eve gelince kafama dank etti kiii bunun kapüşonu yok:((( başı üşüyebilir. fırsatım olursa değiştirmek istiyorum ama bi önceki postta anlattığım üzere arabam pert oldu:(( hiçbir yere gidemez oldum. hayırlısı.
neyse işte günler geçiyor öyle böyle. iki kere de düğün maceramız oldu. biri alt komşu sünnet, diğeri eşimin arkadaşı düğünü. bebeği anneanneye bıraktık. insan oturduğunu bile anlamıyor. bebekli hayat zor azizim:)))
neyse ben çıkmalıyım. akşam eşimin arkadaşları gelecek. hazırlıklar bitmedi daha. ben kaçtımm.

Arabam Pert Oldu!...

Geçen Çarşamba. 3 ekim 2012 günü. bebeğimi kırklamak için annemi çağırmıştım. ama bizimki maşallah uyudu da uyudu. kırklayamadık bi türlü. oturduk çay içiyorduk. derken acayip bir gürültü patırtı geldi dışarıdan. annem şöyle bi göz cuyla baktı. ayy kaza oldu dedi. ben de hemen camdan bakıyordum. iki araba ezilmiş. biri yolun ortasında duruyor. diğeri parka savrulmuş. annemle ayy tüh falan diye üzülürken 3-5 saniye sonra farkettim ki o parka savrulan ezik büzük olmuş araba benim ufaklığım!!!! anneeeee benim arabaaaam diye haykırmamla eşimi aramam bir oldu. park halinde duran arabama hızla gelen araba çarpmış savurmuştu. öyle ki araba hurdaya döndü ne kadar hızla geliyorsa!!! sağı solu önü arkasıııı heryeri hasarlı, ezik... o kadar yağmurlu havada o kadar hız!!! adam göğsünü çok çarpmış ambülans geldi götürdü. gören komşular hemen geldi sağolsunlar. meğer onun benim arabam olduğunu bilmeyen yokmuş. alttaki pastane yandaki kuaför hepsi biliyor. neyseee. herkes nazar çıktı dedi tabi. bizde şükrettik içinde ben ve bebeğim de olabilirdik Allah korusun. Allah bidaha yaşatmasın hiçbirimize. beterinden korusun. amin

3 haftalık olduk

Dün tam 3 hafta oldu kızımla hayata başlayalı. Hiçbir şey eskisi gibi değil. Nerdeyse hergün çatkapı anneme kahvaltıya giderdim, market, kuaför, arkadaş, alışveriş... 3 haftadır bunların hiçbiri yok. 11günlükken bağa, 19 günlükken küçük halamıza gittik o kadar. bide 1 haftalıkken kontrole gitmiştik. bunun dışında hiç dışarı çıkamadım 3 haftadır... ama olsun. kızım hasta olmasın mikrop kapmasın da şu ilk günlerinde. ben bi 3 hafta daha çıkmasam da olur. 
misafirler azalmaya başladı. dün yengem yemek yaptırdı. az önce karşı komşum geldi. şimdi kızım uyuyor. bende çamaşır serdim. onca ütü varken internette takılıyorum. neyse ki yemeğim hazır.
diğer bloglar gibi bol bol foto koymayı, kızımı göstermeyi, odasını eşyalarını yayınlamayı çok isterdim ama olmuyor... ileride belki... şimdilik bu kadar...

Hoşgeldin Bebekli Hayat...

Evet artık bi bebeğim var. Hayatım eskisi gibi değil. Canım istediğinde anneme gidemiyorum, hergün uğradığım marketimize günlerdir gitmem, geceleri saymıyorum bile, gündüzleri de kızım uyurken ben de uyuyayım diyorum ama tedirginlikten uyuyamıyorum, ya ağlar da duymazsam ya bişey olursa diye. bide gelen giden misafir tabi unutmamak lazım. ilk defa bugün yalnızız kızımla. kimseler gelip gitmedi. yavaş yavaş normal hayatımıza dönüyoruz. tabi dediğim gibi hiçbişey eskisi gibi değil. ayrıca artık evde yalnız değilim:)) bakalım daha neler yaşayacağız. ama doğumu beklerken ha bugün ha yarın, ramazan geçseydi, bayram bitseydi diye diye atlatık çok şükür. şimdi o stres yerine kızmı doğru büyütebilme endişesi başladı. inşallah sorunsuzca büyütebiliriz kızımızı. amin... şimdi uyudu boddim. hemen yerine götüreyim.. daha ufaklığın minik minik kıyafetleri ütülenecek...

BEBEĞİM DOĞDUUUUUU...

Canım kızım aramıza geldiii:))) bugün tam 11 günlük oldu.  Aslında başından beri beklenen doğum tarihimiz 2 Eylül'dü. Yani bugün doğması bekleniyordu. ama kzıım bizim yanımıza 11 gün önce gelmeyi tercih etti. Ramazan bayramı ertesi sabahı, 22 Ağustos'ta öğle vakti aramıza geldi meleğim. Hamdolsun ikimiz de iyiyiz. Normal doğum yaptım. Doğum rahattı ama sonrasında dikişlerim zorladı beni. ama daha iyi olacağız mutlaka. şimdilik benden bu kadar. bakalım bebekli hayatta ne sıklıkla bloga yazabileceğim. ben kaçtımmmm.

Bu arada ismi Bilge oldu. Öncesinde hiç aklımızda yoktu ama kızım iki günlükken kararımızı verdik. Akıllı, uslu terbiyeli bilgili ahlaklı hanım hanımcık bilge bir insan olsun inşallah:))) İsmi ile yaşasın bebeğim. Allah nazarlardan korusun. amin..

Hamileliğimin Son Günlerinde Ben

o uğuzuuuuun gibi görünen 9 aylık süreç bitiyor. sadece günler kaldı. ve ben hem üzülüyorum, hem seviniyorum, hem heyecanlıyım, hem meraklı, hem endişeli, hem umutlu.... Ne ararsan var bende. Biçok şeyi özlemiştim, biçok şeyi de özleyeceğim .

Özlediklerim...
Topuklu Ayakkabı Giymeeekkkk
Daha 1 kere giydiğim o çokk sevdiğm incecik elbiselerimi giyebilmeekk.
Yatağa hooop diye atlamak, sağdan sola rahatça dönüp uyuyabilmekkkk
Çorap ve ayakkabıyı rahatça giyebilmek
Yere düşen bişeyi kolayca eğilip alabilmek
Dolabın üst kısmındaki şeylere korkusuzca uzanabilmek
Burnum kurumadan ve tıkanmadan rahat nefes alabilmek
Kalp sıkışması, çarpıntı, mide yanması gibi şikayetler olamadan yaşamak
Soluk soluğa kalmadan onlarca merdiveni koşa koşa çkabilmek
Her duştan sonra çatlak kremi sürmek zorunda kalmamak
Doyasıya bir paket cipsi bitirmek:)))

Ve Özleyecekerim..
Bebeğimin ilk kıpırtıları, hareketleri, elimi koyduğum yere tekmelemeleri...
Ultrason kontrollerinde bebeğimi görebilme heyecanı
Hamileyim diye dikkat edip sağlıklı beslenme çabalarım
"ayy ne kadar kilo almışın, ama çok yakışmış" "Zaten güzeldin daha da güzelleştin" "hamilelik sana çok yakışmışş" cümleleri
"Aman sen hamilesin al bi parça tadına bak, hamilesin sen otur ayağını uzat" gibi pofpoflamalar
Tontiş ayaklarım:)) (evet bu dev ayakları özleyebilirim)
Aklım estiğinde başımı alıp dışarı çıkabilmek, özgür takılmak